Tag: #OrganisatieCultuur

  • Wanneer werd ‘behoud’ eigenlijk een vies woord?

    Vraag een bestuurder naar innovatie en de kans is groot dat er onmiddellijk enthousiasme ontstaat.Vraag dezelfde bestuurder wat er de komende twintig jaar absoluut behouden moet blijven. Dan wordt het gesprek ingewikkelder. Dat is vreemd. Want vrijwel alles waarvan wij dagelijks profiteren bestaat dankzij mensen die iets hebben onderhouden. Bruggen.Kennis.Taal.Vakmanschap.Rechtsregels.Scholen.Bedrijven.Landschappen.Instituties.Zelfs vrijheid moet worden onderhouden. Toch…

  • De vaardigheden die goud waard worden in het AI-tijdperk

    Waarom niet kennis, maar oordeelsvermogen, vertrouwen en AI-regie het verschil gaan makenKunstmatige intelligentie verandert niet alleen hoe we werken, maar ook waarvoor organisaties bereid zijn te betalen. Een analyse maken, een presentatie opstellen, softwarecode schrijven of een eerste juridisch concept produceren kost steeds minder tijd. Werk waarvoor vroeger uren of dagen nodig waren, kan soms…

  • Het gevaarlijkste woord in een vergadering is misschien wel ‘transitie’

    Er zijn woorden waar je bijna onmogelijk tegen kunt zijn. Innovatie.Vooruitgang.Samenwerking.Transitie. Wie wil er nu géén vooruitgang? Precies daarom zijn zulke woorden interessant.Neem transitie. Een fabriek sluit. Dat kan een economische transitie zijn.Een loket verdwijnt. Dat kan digitale transformatie zijn.Een voorziening wordt gecentraliseerd. Dat kan toekomstbestendige dienstverlening zijn. Allemaal verdedigbare formuleringen. Maar er gebeurt ongemerkt…

  • Iedereen was betrokken. Niemand besloot.

    We zijn buitengewoon goed geworden in het organiseren van verantwoordelijkheid. Er zijn stuurgroepen, klankbordgroepen, adviescommissies, toetsingskaders, juridische controles en evaluaties. Bij belangrijke besluiten zijn soms tientallen mensen betrokken. Dat klinkt zorgvuldig. Maar probeer achteraf eens een eenvoudige vraag te stellen:Wie besloot dit eigenlijk? Dan wordt het interessant. De commissie adviseerde.De bestuurder volgde het advies.De uitvoeringsorganisatie…

  • Wantrouwen is bijzonder betrouwbaar

    Wantrouwen heeft een indrukwekkend vermogen om zichzelf te bewijzen. Wie een ander benadert vanuit de overtuiging dat deze toch niet zal luisteren, gaat vanzelf iets harder praten. De zinnen worden korter. De vragen verdwijnen. Wat overblijft is een boodschap die vooral duidelijk maakt dat luisteren inmiddels niet meer nodig wordt gevonden. En inderdaad: de ander…

  • De werkelijkheid moet eerst pijn doen

    Veel organisaties herkennen problemen opvallend vroeg. Ze beschikken over rapportages, signalen, incidentmeldingen, dashboards en medewerkers die al maanden vertellen dat iets niet werkt. Er is dus zelden een gebrek aan informatie. Toch verandert er meestal pas iets wanneer het probleem groot genoeg is geworden om niet langer professioneel te kunnen worden genegeerd.Correctie vraagt namelijk om…

  • Mooie woorden hebben weinig onderhoud nodig

    Samenwerking begint vaak veelbelovend. Mensen ontmoeten elkaar, herkennen dezelfde ambities en spreken over kwaliteit, vernieuwing en gezamenlijke verantwoordelijkheid. Er ontstaat energie. Soms wordt er zelfs een inspiratiesessie georganiseerd, wat doorgaans betekent dat de samenwerking inmiddels serieus is. Daarna moet iemand iets doen.En precies daar verandert de sfeer. Want woorden over samenwerking zijn van iedereen. Werk,…

  • Eenzaamheid met getuigen

    Mensen kunnen jarenlang met elkaar leven en elkaar toch langzaam kwijtraken.Dat gebeurt zelden tijdens één grote ruzie. Meestal gaat het ordelijker.Er wordt gesproken over agenda’s, werk, kinderen, boodschappen en afspraken. Alles wat geregeld moet worden, wordt besproken. Alles wat ertoe doet, blijft liggen.Dat is de stille efficiëntie van langdurige relaties.De communicatie blijft bestaan, maar verandert…

  • Niemand krijgt een burn-out van een compliment

    Vanmorgen kreeg ik een appje.“Mogge, kun je ook een blog schrijven over complimentjes?Niemand krijgt er een voor een burn-out.Dus toch iets minder inzet tonen?” Ik moest erom lachen.Vooral om die laatste zin. Alsof de oplossing voor een gebrek aan waardering zou zijn dat we allemaal voortaan wat minder ons best gaan doen. Niet meer zo…

  • Het management is het probleem, niet de oplossing

    Het Nederlandse management is, met enkele nobele uitzonderingen, slecht tot zeer slecht. Niet uit kwade wil, maar uit middelmatigheid. Zij zijn geen verkeersagenten, maar wegbereiders: leiders die regels ondergeschikt maken aan de inhoud en hun mensen de ruimte en het vertrouwen geven om te excelleren. Managers worden zelden gekozen vanwege hun karakter of visie, maar…