-
De verdwijntruc van woorden – hoe taal ons soms in de steek laat
Stel je voor: je bevindt je in een jungle van woorden. Overal om je heen hoor je kreten als “ASAP”, “flexibel werken” en “strategische herstructurering”. Ze klinken belangrijk, professioneel zelfs, maar zodra je ze probeert te grijpen, glippen ze tussen je vingers door als rook. Dit is het wonderlijke rijk van miscommunicatie, waar woorden hun…
-
Jezelf zijn. Kan dat eigenlijk wel?
“Jij bent jezelf,” zegt iemand op de reclame. Het klinkt prachtig. Warm ook. Bijna troostend. Een titel waar niemand zich een buil aan kan vallen. Want wie wil er nu niet “echt” zijn? Wie wil er nu niet eindelijk verlost worden van maskers, verwachtingen, rollen en toneel? Toch wringt er iets. Want wat bedoelen we…
-
AI is misschien niet onze redding, maar wel hun probleem
Er wordt veel te sentimenteel gesproken over hoop. Alsof hoop iets is dat vanzelf opbloeit uit dezelfde bestuurlijke kassen waarin de huidige verstarring is gekweekt. Alsof de mensen, instituties en denkpatronen die ons in deze stroperige toestand hebben gebracht, ons er ook weer uit zullen leiden. Dat lijkt mij een vergissing. Systemen corrigeren zichzelf zelden…
-
Nederland verliest wat het ooit groot maakte
Nederland is niet alleen ontstaan uit een opstand tegen Spanje. Het is ook geboren uit de weigering om je geweten te laten koloniseren. Wat begon als verzet tegen een koning, groeide uit tot iets groters: een strijd om ruimte voor verschil, voor overtuiging, voor een eigen stem. Niet alleen politiek, maar ook geestelijk. Niet alleen…
-
Het management is het probleem, niet de oplossing
Het Nederlandse management is, met enkele nobele uitzonderingen, slecht tot zeer slecht. Niet uit kwade wil, maar uit middelmatigheid. Zij zijn geen verkeersagenten, maar wegbereiders: leiders die regels ondergeschikt maken aan de inhoud en hun mensen de ruimte en het vertrouwen geven om te excelleren. Managers worden zelden gekozen vanwege hun karakter of visie, maar…
-
Het surrealisme is werkelijkheid geworden
Ergens in de jaren dertig schilderde Salvador Dali een wereld waarin klokken smolten, mensen in lades veranderden en de droom logischer leek dan het leven zelf. Het surrealisme was toen nog een stroming in de kunst, een zoektocht naar de logica van het onbewuste, de kracht van het irrationele, de schoonheid van de verwarring. Maar…
-
Innerlijke spiegels – wat we in de ander zien, zegt iets over onszelf
Er zijn van die momenten waarop iemand iets over je zegt – goedbedoeld of niet – en het blijft hangen.“Jij bent wel erg eigenwijs.”“Wat ben jij rustig.”“Je lijkt afstandelijk de laatste tijd.” We glimlachen meestal, halen onze schouders op, maar diep vanbinnen doet het iets. We vragen ons af: is dat zo? Ben ik dat…
-
De nieuwe priesters heten politici
Ooit werden wij geregeerd door mannen in pijen. De priesterkaste bepaalde wat waar was, wat goed was, en wie zondigde. Hun macht was onaantastbaar, want zij spraken, naar eigen zeggen, namens God. We hadden niets te zeggen, maar mochten wel knielen, biechten en gehoorzamen. Tijden veranderen, maar niet alles verandert écht. We zijn van priesterkaste…
-
Zeg me wie je denkt dat je bent, en ik zeg je wat je doet
We denken graag dat ons gedrag het gevolg is van omstandigheden. Van drukte. Van systemen. Van anderen.Dat is comfortabel. En grotendeels onwaar. Wat je doet, volgt niet uit de situatie, maar uit hoe je jezelf definieert. Neem de Europese Unie. Die ziet zichzelf als een overkoepelend instituut dat regels moet maken, bewaken en harmoniseren. Vanuit…
-
Europa tussen schuldbesef en zelfbehoud
Sid Lukkassen schetst in “Avondland en identiteit” een Europa dat zijn zelfvertrouwen heeft verloren. Niet door één vijand van buiten, maar door een langdurige verschuiving van binnenuit: in waarden, in taal en in het idee van waarheid zelf. Zijn centrale stelling is scherp. Sinds de culturele omwentelingen van de jaren zestig is gelijkheid niet langer…