-
Ik deug al, dank u wel
Er was een tijd dat reclame gewoon reclame was.Een betrekkelijk eerlijke vorm van overdrijving. Men prees een auto aan alsof het een liefdesrelatie op wielen was, tandpasta alsof die niet alleen je gebit maar ook je huwelijk zou redden, en koffie alsof elk kopje een klein wonder van beschaving bevatte. Het was allemaal dik aangezet,…
-
Het ergste verraad is niet wat een ander je aandoet
Wanneer we het over verraad hebben, kijken we bijna automatisch naar de ander. Naar degene die loog. Die wegliep. Die niet bleef staan waar trouw gevraagd werd. Dat is begrijpelijk. Verraad snijdt diep wanneer het van buiten komt. Zeker als het komt van iemand aan wie je juist veiligheid, liefde of loyaliteit had toevertrouwd. Maar…
-
Hemel, hel en vagevuur bestaan nog steeds
Als katholiek jongetje leerde ik dat er na dit leven drie bestemmingen mogelijk waren: de hemel, het vagevuur en de hel. Het was een overzichtelijk systeem. Drie uitgangen, drie mogelijkheden, drie graden van eeuwig verblijf. Voor een kind gaf dat vreemd genoeg ook rust. De wereld zat kennelijk logisch in elkaar. Je deed je best,…
-
De verdwijntruc van woorden – hoe taal ons soms in de steek laat
Stel je voor: je bevindt je in een jungle van woorden. Overal om je heen hoor je kreten als “ASAP”, “flexibel werken” en “strategische herstructurering”. Ze klinken belangrijk, professioneel zelfs, maar zodra je ze probeert te grijpen, glippen ze tussen je vingers door als rook. Dit is het wonderlijke rijk van miscommunicatie, waar woorden hun…
-
Jezelf zijn. Kan dat eigenlijk wel?
“Jij bent jezelf,” zegt iemand op de reclame. Het klinkt prachtig. Warm ook. Bijna troostend. Een titel waar niemand zich een buil aan kan vallen. Want wie wil er nu niet “echt” zijn? Wie wil er nu niet eindelijk verlost worden van maskers, verwachtingen, rollen en toneel? Toch wringt er iets. Want wat bedoelen we…
-
AI is misschien niet onze redding, maar wel hun probleem
Er wordt veel te sentimenteel gesproken over hoop. Alsof hoop iets is dat vanzelf opbloeit uit dezelfde bestuurlijke kassen waarin de huidige verstarring is gekweekt. Alsof de mensen, instituties en denkpatronen die ons in deze stroperige toestand hebben gebracht, ons er ook weer uit zullen leiden. Dat lijkt mij een vergissing. Systemen corrigeren zichzelf zelden…
-
Nederland verliest wat het ooit groot maakte
Nederland is niet alleen ontstaan uit een opstand tegen Spanje. Het is ook geboren uit de weigering om je geweten te laten koloniseren. Wat begon als verzet tegen een koning, groeide uit tot iets groters: een strijd om ruimte voor verschil, voor overtuiging, voor een eigen stem. Niet alleen politiek, maar ook geestelijk. Niet alleen…
-
Het management is het probleem, niet de oplossing
Het Nederlandse management is, met enkele nobele uitzonderingen, slecht tot zeer slecht. Niet uit kwade wil, maar uit middelmatigheid. Zij zijn geen verkeersagenten, maar wegbereiders: leiders die regels ondergeschikt maken aan de inhoud en hun mensen de ruimte en het vertrouwen geven om te excelleren. Managers worden zelden gekozen vanwege hun karakter of visie, maar…
-
Het surrealisme is werkelijkheid geworden
Ergens in de jaren dertig schilderde Salvador Dali een wereld waarin klokken smolten, mensen in lades veranderden en de droom logischer leek dan het leven zelf. Het surrealisme was toen nog een stroming in de kunst, een zoektocht naar de logica van het onbewuste, de kracht van het irrationele, de schoonheid van de verwarring. Maar…
-
Innerlijke spiegels – wat we in de ander zien, zegt iets over onszelf
Er zijn van die momenten waarop iemand iets over je zegt – goedbedoeld of niet – en het blijft hangen.“Jij bent wel erg eigenwijs.”“Wat ben jij rustig.”“Je lijkt afstandelijk de laatste tijd.” We glimlachen meestal, halen onze schouders op, maar diep vanbinnen doet het iets. We vragen ons af: is dat zo? Ben ik dat…