Tag: #Reflectie

  • Het gevaarlijkste woord in een vergadering is misschien wel ‘transitie’

    Er zijn woorden waar je bijna onmogelijk tegen kunt zijn. Innovatie.Vooruitgang.Samenwerking.Transitie. Wie wil er nu géén vooruitgang? Precies daarom zijn zulke woorden interessant.Neem transitie. Een fabriek sluit. Dat kan een economische transitie zijn.Een loket verdwijnt. Dat kan digitale transformatie zijn.Een voorziening wordt gecentraliseerd. Dat kan toekomstbestendige dienstverlening zijn. Allemaal verdedigbare formuleringen. Maar er gebeurt ongemerkt…

  • Niet elk lijden maakt je sterker

    Er bestaat een hardnekkige behoefte om van elk verdriet een les te maken. Tegenslag zou je sterker maken. Verlies zou verdieping brengen. Pijn zou uiteindelijk ergens goed voor zijn. Dat klinkt hoopvol. Soms is het zelfs waar.Maar niet altijd. Sommige ellende maakt een mens niet wijzer, maar moe. Niet milder, maar wantrouwig. Niet dieper, maar…

  • Verraad klinkt vaak heel redelijk

    Verraad kondigt zich zelden aan als verraad. Het komt niet binnen met gebalde vuisten of een kwaadaardige glimlach. Het gebruikt keurige woorden. Het zegt dat het “beter is voor iedereen”. Dat er “eigenlijk geen andere keuze” was. Dat je het “toch ook moet kunnen begrijpen”. Dat is misschien wel het pijnlijkste: niet alleen dat iemand…

  • De onzichtbare tralies van je denken

    Ik kom soms mensen tegen die met overtuiging zeggen dat ze vrij denken. Onafhankelijk. Autonoom. Kritisch. Zodra iemand dat over zichzelf zegt, weet ik één ding zeker: hij heeft zijn leefmilieu nog nooit serieus bevraagd. Want wie dat wel heeft gedaan, weet hoe hardnekkig die stille achtergrond is die je als vanzelfsprekend beschouwt. Vrij denken…

  • Wat achterblijft

    Er zijn momenten waarop ik merk dat ik meer bij me draag dan nodig is.Niet zichtbaar. Niet in mijn handen.Maar ergens daarachter. In mijn hoofd. In mijn lijf. Het zijn geen spullen. Het zijn zinnen. Gedachten. Verhalen die zich ooit nuttig maakten en zijn blijven hangen uit gewoonte. Alsof ze bang zijn dat ze vergeten…

  • De woorden bleven weg

    Ik zocht vandaag naar woorden.Ze bleven weg. Niet omdat ik niets te zeggen had, maar omdat alles wat zich aandiende te veel leek op wat al gezegd is. Over licht. Over hoop. Over geboorte en belofte. Woorden die deze dagen overal rondzingen, soms warm, soms hol, vaak herhaald. Ik merkte dat ik niet nóg een…

  • Leiderschap is niet te leren

    Na honderden boeken, duizenden trainingen en ontelbare modellen zouden we één ding moeten durven toegeven: geen enkel instituut heeft ooit een leider voortgebracht. Managers wel. Professionals ook. Soms zelfs competente bestuurders. Maar leiders? Die verschijnen nooit uit leslokalen. We blijven hardnekkig geloven dat leiderschap een vaardigheid is die je kunt trainen, zoals tennis of projectmanagement.…

  • Het geluid van een gevoel

    Soms hoor je iets wat niemand anders hoort. Niet omdat het stil is, maar omdat het van binnen klinkt. Het geluid van een gevoel. Het is geen muziek, geen stem, geen toon – maar iets dat trilt, beweegt, ademt. Een klank die niet door de oren reist, maar door het hart. Verdriet klinkt als regen…

  • Afbreukrisico – De prijs van macht zonder zelfinzicht

    Macht is een vergrootglas: ze maakt zichtbaar wie iemand werkelijk is.Wie zichzelf kent, blijft bescheiden. Wie zichzelf niet kent, verliest langzaam contact met de werkelijkheid – en met de mensen die hem daar ooit brachten. Leiderschap zonder zelfinzicht is als autorijden zonder spiegels: het gaat goed, tot het misgaat.Zonder reflectie verandert invloed in ijdelheid, en…

  • De onbewuste blokkade – Waarom leiders verandering tegenhouden

    Iedere organisatie zegt het te willen: Verandering. Vernieuwing. Transitie.Maar zelden komt die echt van de grond. Niet omdat medewerkers niet willen, maar omdat leiders onbewust de grootste rem vormen. Leiders prediken verandering, maar handelen vaak vanuit angst voor verlies van controle. Ze willen wel vooruit, zolang het voorspelbaar blijft. En dus ontstaat er een subtiel…