-
Veel in een mensenleven sterft zonder doodsklok
Bij verlies denken we aan de dood. Maar een mens verliest onderweg veel meer. Jeugd verdwijnt zonder afscheid. Kansen sluiten zonder geluid. Vriendschappen lossen op zonder ruzie. Zekerheden waarvan je dacht dat ze dragende muren waren, blijken achteraf decorstukken. Er klinkt geen klok wanneer je voor de laatste keer iets doet. De laatste keer dat…
-
Te verdrietig om het te vertellen
Zien op zichzelf is al een vorm van verbinding. Niet begrijpen. Niet verklaren. Niet onmiddellijk iets vinden. Alleen zien. Soms is dat genoeg. Misschien is het zelfs meer dan genoeg. Misschien begint werkelijke nabijheid pas daar waar wij ophouden met duiden. Jaren geleden zag ik in een museum in Sittard werk van Bas Jan Ader.…
-
De stilte van de vitaliteit
Er is een merkwaardige stilte over het land gevallen. Niet de weldadige stilte van rust, maar de gedempte stilte van ingehouden adem. Mensen spreken nog wel, maar zelden vrijuit. Woorden zijn behoedzaam geworden, alsof ieder zinnetje eerst door een onzichtbare filter moet, voordat het de lucht in mag. We zijn beleefd, zorgvuldig, voorzichtig – maar…
-
De woorden bleven weg
Ik zocht vandaag naar woorden.Ze bleven weg. Niet omdat ik niets te zeggen had, maar omdat alles wat zich aandiende te veel leek op wat al gezegd is. Over licht. Over hoop. Over geboorte en belofte. Woorden die deze dagen overal rondzingen, soms warm, soms hol, vaak herhaald. Ik merkte dat ik niet nóg een…
-
Het geluid van een gevoel
-
De stilte die niemand benoemt
-
Wat nooit werd gezegd
Er bestaan woorden die nooit hardop worden uitgesproken, maar toch tussen twee mensen blijven hangen. Ze zweven in de ruimte, hoorbaar voor wie durft te luisteren naar stilte. Deze blog is mijn poging om die stilte te vertalen – niet om iets nieuws te zeggen, maar om te bewaren wat nooit verloren mocht gaan. Soms…