-
Wat achterblijft
Er zijn momenten waarop ik merk dat ik meer bij me draag dan nodig is.Niet zichtbaar. Niet in mijn handen.Maar ergens daarachter. In mijn hoofd. In mijn lijf. Het zijn geen spullen. Het zijn zinnen. Gedachten. Verhalen die zich ooit nuttig maakten en zijn blijven hangen uit gewoonte. Alsof ze bang zijn dat ze vergeten…
-
Niet macht, maar noodlot werd geboren
Ze was met hem verloofd, trok met hem op, werd niet vleselijk geconsumeerd. Hun verbintenis had altijd iets voorlopigs gedragen, alsof ze samenleefden in de schaduw van een verhaal dat nog niet begonnen was. Soms keek hij haar aan met een milde, zoekende blik, alsof hij voelde dat hun leven door iets werd aangestuurd wat…
-
De nar, de prinses en Pinokkio – Over echt durven zijn
Soms komt er zomaar een zin in me op, zonder dat ik weet waar hij vandaan komt. “Wat lees je?” vroeg de prinses.“Ik lees over het leven van Pinokkio,” zei de nar. “Hij gaat aan het einde dood.” De zin bleef hangen tussen hen in. Niet omdat hij vreemd was, maar omdat hij iets raakte…
-
Blog 5 over AI – Beschavingslogica verandert
We leven niet aan de vooravond van een omwenteling, maar midden in het moment dat onze beschavingslogica kantelt. De grootste gevolgen van AI liggen niet in wat het doet, maar in wat het oplost. Want alles wat menselijk was aan onze structuren was gebaseerd op grenzen. Op traagheid, tekort, fouten en het vermogen om maar…
-
Wanneer de toekomst verdwijnt – De stille ramp van de bevolkingsimplosie
Er is een ramp gaande die geen sirenes kent. Geen journaal opent ermee, geen minister roept een crisisteam bijeen. En toch zal juist deze ramp ons bestaan onherroepelijk veranderen. Niet door een oorlog, niet door een virus, maar door iets veel subtieler: het verdwijnen van de mens zelf. De bevolkingsimplosie is begonnen – en het…
-
Het geluid van een gevoel
Soms hoor je iets wat niemand anders hoort. Niet omdat het stil is, maar omdat het van binnen klinkt. Het geluid van een gevoel. Het is geen muziek, geen stem, geen toon – maar iets dat trilt, beweegt, ademt. Een klank die niet door de oren reist, maar door het hart. Verdriet klinkt als regen…
-
De stilte die niemand benoemt
Stel je voor: er is een stilte die je zelden benoemt. Niet de stilte van een lege kamer of een slapeloze nacht, maar een stilte die zich diep binnenin nestelt. Het is de stilte die zich aandient op momenten dat niemand kijkt. Wanneer de hectiek van de dag even niet afleidt en er geen scherm…
-
Wanneer verstand ons verblindt – Over de duistere kant van de Verlichting
Stel je voor: we leven in een tijd waarin we meer weten dan ooit. We kunnen alles meten, berekenen, voorspellen. We bouwen raketten, maken supercomputers, laten AI diagnoses stellen. De mens heeft de natuur veroverd. En toch… voelt het leeg. Alsof er iets essentieels verloren is gegaan. Max Horkheimer, een Duitse denker uit de vorige…
-
2030 – het jaar waarin we onszelf vergeten als we niet oppassen
Wat als we pas beseffen wat AI doet als het ons al heeft vervangen? We leven in een tijd waarin alles nog lijkt te functioneren. De treinen rijden, de scholen draaien, de zorg rolt voort, de supermarkten zijn gevuld. Er is verkeer, er zijn vergaderingen, er zijn verkiezingen. Maar wie goed kijkt, voelt iets anders.…
-
Tussen bewaren en breken – de culturele kloof tussen rechts en links
Introductie:We leren het leven niet uit een boekje. We leren het door na te doen, door te spiegelen. De spiegelneuronen in onze hersenen – en misschien ook wel in onze ogen – laten ons als baby’s al het gedrag van onze ouders en omgeving kopiëren. De drift zit in de genen. De vorm komt van…