Tag: #Zelfreflectie

  • Europa tussen schuldbesef en zelfbehoud

    Sid Lukkassen schetst in “Avondland en identiteit” een Europa dat zijn zelfvertrouwen heeft verloren. Niet door één vijand van buiten, maar door een langdurige verschuiving van binnenuit: in waarden, in taal en in het idee van waarheid zelf. Zijn centrale stelling is scherp. Sinds de culturele omwentelingen van de jaren zestig is gelijkheid niet langer…

  • De kwaliteit van je bestaan = de kwaliteit van je denken

    Er zijn dagen dat alles op rolletjes lijkt te lopen. Werk, relaties, gezondheid – het klopt allemaal. En toch voel je dat er iets wringt. Alsof er ergens diep vanbinnen een klein ruisje is dat de rust verstoort. Dat ruisje komt zelden van buiten. Het zit in ons hoofd.In gedachten als: “Wat zal de ander…

  • Verder leven lijkt me voldoende

    Er hangt iets in de lucht. Dat voel je meteen. Alsof de wereld collectief even heeft ingeademd en nu verwacht dat we allemaal tegelijk iets nieuws gaan worden. Een betere versie.Een rustigere.Een productievere.Iemand met plannen. Er wordt verlangd. Naar overzicht. Naar een schone lei. Naar het idee dat alles wat tot nu toe niet lukte,…

  • Leiderschap als spiegel – De moed om jezelf te zien

    Leiderschap draait niet om het aansturen van anderen, maar om het onder ogen zien van jezelf. Zolang we ons eigen denken niet bevragen, blijven we gevangenen van onze vanzelfsprekendheden – en noemen we dat vervolgens beleid. Leiderschap begint niet bij visie of strategie, maar bij zelfinzicht.Een leider zonder zelfreflectie is als een kapitein zonder kompas…

  • Niemand ontsnapt aan zijn afkomst

    Ik heb onlangs de serie Peaky Blinders gekeken. Wat me raakte, was niet het geweld of de sigarenrook, maar de onderhuidse tragiek: de mens die probeert te ontsnappen aan zijn afkomst – en daarbij juist gevangen raakt in de illusie van vrijheid. Thomas Shelby klimt omhoog, trede voor trede. Van straatschoffie tot parlementariër. Maar hoe…

  • De reis naar thuis

    Je enige reis in dit leven is om thuis te komen.Niet naar een huis van steen en hout, maar naar een plek waar je ziel eindelijk kan rusten. Thuis is niet te vangen in bakstenen of coördinaten op een kaart. Het is de plek waar je wordt gezien zonder oordeel. Waar je woorden niet hoeven…

  • Waarom mannen niet huilen maar rappen

    Er was eens een tijd dat mannen hun gevoelens vooral uitdrukten door zwijgend een schuur te bouwen of een carburateur uit elkaar te halen. Toen kwam het feminisme, en sindsdien moesten we praten over onze emoties. En dat deden we – maar dan op onze manier: met beats, flow en attitude. Zo werd rap geboren:…

  • De aard van het bewustzijn

    Toen ik vanochtend mijn eerste kop koffie inschonk, bleef ik even staan kijken naar de damp die uit het donkere oppervlak omhoog kringelde. De geur was vertrouwd, bijna troostend. Maar opeens vroeg ik me af: wie is het eigenlijk die dit ervaart? Mijn lichaam dat de warmte voelt? Mijn brein dat de geur herkent? Of…

  • Door te kijken verandert het bekeken

    We denken vaak dat kijken iets neutraals is. Alsof je ogen net kleine cameraatjes zijn die de werkelijkheid objectief vastleggen. Maar wie wel eens een pasfoto van zichzelf heeft gezien, weet: zo simpel ligt het niet. Kijken is nooit passief. Kijken is ingrijpen. Door te kijken verandert het bekeken. Het kat-effectNeem een kat. Die ligt…

  • De stilte die niemand benoemt

    Stel je voor: er is een stilte die je zelden benoemt. Niet de stilte van een lege kamer of een slapeloze nacht, maar een stilte die zich diep binnenin nestelt. Het is de stilte die zich aandient op momenten dat niemand kijkt. Wanneer de hectiek van de dag even niet afleidt en er geen scherm…