Wim's Blog

Tag: #psychologie

  • Ik wantrouw harmonie

    Waar harmonie wordt nagestreefd, trek ik mij terug. Niet omdat ik van ruzie houd. Niet omdat ik spanning romantiseer. En zeker niet omdat ik denk dat een mens gelukkig wordt van voortdurend gedoe. Maar omdat harmonie zo vaak een mooier woord is voor vermijding. Leven is onrust. Leven is beweging. Leven is spanning. Alles wat…

  • Het kleinste verraad is vaak het dodelijkst

    Wij denken bij verraad meestal aan grote gebeurtenissen. Aan overspel. Aan een openlijke leugen. Aan iemand die je laat vallen op een moment dat het er echt toe doet. Verraad heeft in onze verbeelding vaak iets spectaculairs. Iets met drama, breuk, deur dicht, einde verhaal. Maar in werkelijkheid komt het meestal heel anders binnen. Niet…

  • Milton-taal – vaag praten en toch raakschieten

    Milton-taal is zo’n wonderlijk verschijnsel waar je meestal pas oog voor krijgt als je het eenmaal doorhebt. Daarvoor werkt het vooral. En dat is precies de bedoeling. Het is taal die niet uitblinkt in helderheid, maar wel in effect. Taal die weinig zegt en toch veel oproept. Taal die zo behendig om het concrete heen…

  • Het ergste verraad is niet wat een ander je aandoet

    Wanneer we het over verraad hebben, kijken we bijna automatisch naar de ander. Naar degene die loog. Die wegliep. Die niet bleef staan waar trouw gevraagd werd. Dat is begrijpelijk. Verraad snijdt diep wanneer het van buiten komt. Zeker als het komt van iemand aan wie je juist veiligheid, liefde of loyaliteit had toevertrouwd. Maar…

  • Jezelf zijn. Kan dat eigenlijk wel?

    “Jij bent jezelf,” zegt iemand op de reclame. Het klinkt prachtig. Warm ook. Bijna troostend. Een titel waar niemand zich een buil aan kan vallen. Want wie wil er nu niet “echt” zijn? Wie wil er nu niet eindelijk verlost worden van maskers, verwachtingen, rollen en toneel? Toch wringt er iets. Want wat bedoelen we…

  • Innerlijke spiegels – wat we in de ander zien, zegt iets over onszelf

    Er zijn van die momenten waarop iemand iets over je zegt – goedbedoeld of niet – en het blijft hangen.“Jij bent wel erg eigenwijs.”“Wat ben jij rustig.”“Je lijkt afstandelijk de laatste tijd.” We glimlachen meestal, halen onze schouders op, maar diep vanbinnen doet het iets. We vragen ons af: is dat zo? Ben ik dat…

  • Zeg me wie je denkt dat je bent, en ik zeg je wat je doet

    We denken graag dat ons gedrag het gevolg is van omstandigheden. Van drukte. Van systemen. Van anderen.Dat is comfortabel. En grotendeels onwaar. Wat je doet, volgt niet uit de situatie, maar uit hoe je jezelf definieert. Neem de Europese Unie. Die ziet zichzelf als een overkoepelend instituut dat regels moet maken, bewaken en harmoniseren. Vanuit…

  • De onzichtbare tralies van je denken

    Ik kom soms mensen tegen die met overtuiging zeggen dat ze vrij denken. Onafhankelijk. Autonoom. Kritisch. Zodra iemand dat over zichzelf zegt, weet ik één ding zeker: hij heeft zijn leefmilieu nog nooit serieus bevraagd. Want wie dat wel heeft gedaan, weet hoe hardnekkig die stille achtergrond is die je als vanzelfsprekend beschouwt. Vrij denken…

  • Blog 3 over AI – De stille revolutie in de psyche – Waarom AI ons zelfbegrip herschrijft

    Waarom AI niet alleen onze wereld verandert, maar ons zelfbegrip herschrijft We leven niet in een tijdperk waarin technologie een nieuwe tool toevoegt aan ons arsenaal. We leven in een tijdperk waarin technologie de menselijke binnenwereld herstructureert. De ware omwenteling van AI zit niet in wat het doet, maar in wat het wegneemt: de frictie…

  • Hoe je met woorden iemand zo gek krijgt dat hij vanzelf ja knikt

    Stel, je zit aan tafel met iemand en je wilt hem overtuigen dat jouw plan – of dat nu een vakantie naar Texel is, of het idee dat jij vanavond niet kookt – een briljant idee is. De kans is groot dat je niet begint met een Excel-sheet vol feiten. Nee, je leunt achterover, glimlacht…