Wim's Blog

Tag: #persoonlijke_ontwikkeling

  • Hemel, hel en vagevuur bestaan nog steeds

    Als katholiek jongetje leerde ik dat er na dit leven drie bestemmingen mogelijk waren: de hemel, het vagevuur en de hel. Het was een overzichtelijk systeem. Drie uitgangen, drie mogelijkheden, drie graden van eeuwig verblijf. Voor een kind gaf dat vreemd genoeg ook rust. De wereld zat kennelijk logisch in elkaar. Je deed je best,…

  • De kwaliteit van je bestaan = de kwaliteit van je denken

    Er zijn dagen dat alles op rolletjes lijkt te lopen. Werk, relaties, gezondheid – het klopt allemaal. En toch voel je dat er iets wringt. Alsof er ergens diep vanbinnen een klein ruisje is dat de rust verstoort. Dat ruisje komt zelden van buiten. Het zit in ons hoofd.In gedachten als: “Wat zal de ander…

  • Wanneer het paard jouw leven leidt

    Er was eens een monnik die rustig over een smal bergpad naar beneden liep. De lucht was helder, de stilte tastbaar. Plotseling stormde er een man op een paard op hem af. Het dier raasde voort, schuim op de lippen, ogen wijd open van paniek. De monnik kon hem ternauwernood ontwijken. Verbouwereerd riep hij de…

  • De slang in de kamer – over angst, zelfbeeld en onze ware aard

    Stel je voor dat je op een avond thuiskomt en in de hoek van de kamer een giftige slang ziet liggen. In paniek vlucht je naar buiten en sla je de deur achter je dicht. Je durft nooit meer terug naar binnen. Pas later hoor je dat het geen slang was, maar slechts een opgerold…

  • Wat je bezit, bezit jou ook (Over de zachte dwang van verbondenheid)

    Er bestaat een oude wijsheid, vaak achteloos uitgesproken maar zelden volledig begrepen: “Wat je bezit, bezit jou ook.” De meeste mensen denken dan direct aan spullen. De auto die gewassen moet worden, het huis dat verbouwd moet, de aandelen die ‘s nachts door je hoofd malen. Maar het echte bezit, het meest verstikkende én meest…

  • Wat wil je niet voelen? (of: de omweg is soms de snelste route naar jezelf)

    Soms vraag ik mensen niet wat ze voelen, maar wat ze niet willen voelen.Dat levert interessantere antwoorden op.Bang zijn, zeggen ze dan.Boosheid.Verdriet.Schuld.Eenzaamheid.Schaamte. Zelden hoor ik: vreugde. Of: liefde. Maar dat komt later. Wacht maar. Wat we niet willen voelen, vormt vaak de omtrek van ons bestaan.We rennen eromheen, ontwijken het, bouwen er een leven van…

  • Weerstand is een uitnodiging

    Soms is de grootste belemmering niet het probleem zelf, maar de manier waarop je ernaar kijkt. Ik leerde dat niet uit een boek, maar op de harde manier: midden in de weerbarstige praktijk van besturen, samenwerken, veranderen. Samen met mijn medebestuurder Ingeborg begon ik aan een reis waarvan we dachten dat we de route al…

  • Houd je krik maar! – Over denkfouten en zelfgecreëerde drama’s

    We kennen hem allemaal wel. Die man. Nee, niet die man, maar die man in jezelf. De man die op een verlaten landweggetje staat met een lekke band. Geen krik. Geen hulp. Alleen hij en zijn gedachten – en daar gaat het mis. Dan, een sprankje hoop. In de verte: een huis! Misschien hebben ze…

  • Wat je ogen zeggen zonder dat je het weet, een kijkje in de wereld van oogpatronen

    Het gebeurde tijdens een koffieafspraak met een vriendin die altijd nét iets te veel weet van psychologie en zelfhulpboeken. Terwijl ik een slok nam van mijn cappuccino, boog ze zich plots naar voren, met een blik die zo indringend was dat ik bijna vergat te slikken. “Wist je,” zei ze geheimzinnig, “dat ik aan je…

  • De schoonheid van het niet-weten – Of: hoe ik verdwaalde en eindelijk de weg vond

    Er was een tijd – lang geleden, ergens tussen mijn eerste navigatiesysteem en mijn laatste illusie van controle – dat ik dacht dat weten het hoogste goed was. Zeker weten, beter weten, alles weten. Kennis is macht, toch? Maar gaandeweg kwam ik erachter dat het weten soms behoorlijk overschat wordt. Want wat blijkt: in het…