Tag: #Persoonlijke_groei

  • Je lichaam begint zich met je plannen te bemoeien

    Jarenlang gedraagt je lichaam zich als een voorbeeldige werknemer. Het werkt op de achtergrond. Het klaagt weinig. Het voert je plannen uit zonder eerst een vergadering in te plannen. En dan verandert er iets. Een knie verlangt inspraak. Een rug begint kritische vragen te stellen. Vermoeidheid houdt zich niet langer aan de afgesproken werktijden. De…

  • Niet elk lijden maakt je sterker

    Er bestaat een hardnekkige behoefte om van elk verdriet een les te maken. Tegenslag zou je sterker maken. Verlies zou verdieping brengen. Pijn zou uiteindelijk ergens goed voor zijn. Dat klinkt hoopvol. Soms is het zelfs waar.Maar niet altijd. Sommige ellende maakt een mens niet wijzer, maar moe. Niet milder, maar wantrouwig. Niet dieper, maar…

  • Het gevaarlijkste verraad is het verraad aan jezelf

    We spreken gemakkelijk over mensen die ons hebben verraden.Moeilijker wordt het wanneer we kijken naar de momenten waarop we onszelf verlieten.De keer dat je zweeg terwijl je iets had moeten zeggen. Dat je over een grens liet gaan omdat je de sfeer niet wilde bederven. Dat je bleef in een omgeving waarin je steeds kleiner…

  • Misschien is wijsheid gewoon op tijd nee zeggen

    De kikker had alle reden om de schorpioen niet mee te nemen. Toch zei hij ja. Niet omdat hij dom was, maar omdat hij hoopte dat zijn goedheid zou worden beantwoord. Dat is een menselijke vergissing die we opvallend vaak blijven herhalen. We zien het risico. We voelen de twijfel. We herkennen soms zelfs het…

  • Verraad klinkt vaak heel redelijk

    Verraad kondigt zich zelden aan als verraad. Het komt niet binnen met gebalde vuisten of een kwaadaardige glimlach. Het gebruikt keurige woorden. Het zegt dat het “beter is voor iedereen”. Dat er “eigenlijk geen andere keuze” was. Dat je het “toch ook moet kunnen begrijpen”. Dat is misschien wel het pijnlijkste: niet alleen dat iemand…

  • De moed om niet meteen te repareren

    Niet alles wat schuurt, moet onmiddellijk worden opgelost. Dat is een ongemakkelijke gedachte in een tijd waarin wij van elk probleem zo snel mogelijk een stappenplan willen maken. We houden niet van spanning. Niet in relaties, niet in organisaties en niet in onszelf. Zodra iets wringt, willen we praten, duiden, sussen, regelen, repareren. Het moet…

  • Het ergste verraad is niet wat een ander je aandoet

    Wanneer we het over verraad hebben, kijken we bijna automatisch naar de ander. Naar degene die loog. Die wegliep. Die niet bleef staan waar trouw gevraagd werd. Dat is begrijpelijk. Verraad snijdt diep wanneer het van buiten komt. Zeker als het komt van iemand aan wie je juist veiligheid, liefde of loyaliteit had toevertrouwd. Maar…

  • Jezelf zijn. Kan dat eigenlijk wel?

    “Jij bent jezelf,” zegt iemand op de reclame. Het klinkt prachtig. Warm ook. Bijna troostend. Een titel waar niemand zich een buil aan kan vallen. Want wie wil er nu niet “echt” zijn? Wie wil er nu niet eindelijk verlost worden van maskers, verwachtingen, rollen en toneel? Toch wringt er iets. Want wat bedoelen we…

  • Wat achterblijft

    Er zijn momenten waarop ik merk dat ik meer bij me draag dan nodig is.Niet zichtbaar. Niet in mijn handen.Maar ergens daarachter. In mijn hoofd. In mijn lijf. Het zijn geen spullen. Het zijn zinnen. Gedachten. Verhalen die zich ooit nuttig maakten en zijn blijven hangen uit gewoonte. Alsof ze bang zijn dat ze vergeten…

  • De stilte die niemand benoemt

    Stel je voor: er is een stilte die je zelden benoemt. Niet de stilte van een lege kamer of een slapeloze nacht, maar een stilte die zich diep binnenin nestelt. Het is de stilte die zich aandient op momenten dat niemand kijkt. Wanneer de hectiek van de dag even niet afleidt en er geen scherm…