-
AI redt niets
Er wordt veel van kunstmatige intelligentie verwacht. Te veel misschien. Alsof er ergens in een datacenter een digitale Messias staat te brommen die onze traagheid, besluiteloosheid en bestuurlijke vermoeidheid gaat oplossen. Dat lijkt mij een vergissing.AI gaat niets redden. AI gaat vooral zichtbaar maken wat er al is. Daar waar dynamiek leeft, zal zij versnellen.…
-
De barbarij begint waar zelfbeheersing eindigt
In een eerdere blog schreef ik dat de barbarij aan de poorten van onze beschaving staat. Dat klinkt groot. Misschien te groot. Van die zinnen waarbij je later denkt: Wim, had het ook een onsje minder gekund? Maar sommige gedachten laten zich niet kleiner maken zonder dat ze onwaar worden. Ze blijven hangen. Niet omdat…
-
Hemel, hel en vagevuur bestaan nog steeds
Als katholiek jongetje leerde ik dat er na dit leven drie bestemmingen mogelijk waren: de hemel, het vagevuur en de hel. Het was een overzichtelijk systeem. Drie uitgangen, drie mogelijkheden, drie graden van eeuwig verblijf. Voor een kind gaf dat vreemd genoeg ook rust. De wereld zat kennelijk logisch in elkaar. Je deed je best,…
-
Wanneer verstand ons verblindt – Over de duistere kant van de Verlichting
Stel je voor: we leven in een tijd waarin we meer weten dan ooit. We kunnen alles meten, berekenen, voorspellen. We bouwen raketten, maken supercomputers, laten AI diagnoses stellen. De mens heeft de natuur veroverd. En toch… voelt het leeg. Alsof er iets essentieels verloren is gegaan. Max Horkheimer, een Duitse denker uit de vorige…
-
De droom die de baas werd
We leven tegenwoordig in twee werelden tegelijk. Nee, dit is geen zweverig lulverhaal over spiritualiteit en zelfontplooiing – daar zijn genoeg coachende yogajuffen voor. Het is heel simpel: je hebt de reële wereld en de gedroomde wereld. De reële wereld is lekker saai. Daar eet je boterhammen met kaas, betaal je belasting en zegt de…