-
Prahalad en de kracht van kerncompetenties
Stel dat je aan Apple vraagt wat ze doen. Het voor de hand liggende antwoord zou zijn: ze maken iPhones en MacBooks. Maar dat klopt eigenlijk niet. Want tien jaar geleden hadden we geen iPhone 14 in onze handen, en tien jaar later ziet hun productlijn er ongetwijfeld weer totaal anders uit. Toch herkennen we…
-
Complimenten – de affirmaties die je cadeau krijgt
Soms denk ik dat we in een wereld leven waar affirmaties een abonnement zijn geworden. “Ik ben krachtig. Ik ben liefde. Ik ben in balans.” Prima zinnen. Goed voor op je spiegel. Maar eerlijk is eerlijk: ze voelen toch nét wat krachtiger als iemand anders ze tegen je zegt. Zoals: “Wat heb jij dat goed…
-
De Koninklijke Weg – Over helden, verlies en de onvoltooide reis
Dit is een pelgrimage langs schaduwen, stemmen en verlies. Er is een weg die ik de koninklijke noem. Het is geen geplaveide laan met vlagvertoon of applaus. Het is eerder een stille tocht langs levens die mij voorgingen. Een zoektocht langs de sporen van zij die mij hebben geraakt, beroerd tot in het merg. En…
-
Waarom je morgenochtend tóch opstaat, ook als je dat niet wilt
Er zijn van die dagen dat je wakker wordt en denkt: “Nou nee. Niet vandaag.” Je staart naar het plafond, het dekbed voelt als een pact met de eeuwigheid, en je overweegt serieus om een voicemail in te spreken bij God: “Even niet bereikbaar vandaag. Probeer het later nog eens.”Toch staan we op. Bijna altijd.…
-
Houd je krik maar! – Over denkfouten en zelfgecreëerde drama’s
We kennen hem allemaal wel. Die man. Nee, niet die man, maar die man in jezelf. De man die op een verlaten landweggetje staat met een lekke band. Geen krik. Geen hulp. Alleen hij en zijn gedachten – en daar gaat het mis. Dan, een sprankje hoop. In de verte: een huis! Misschien hebben ze…
-
De mens achter de bestuurder
Bestuurders zijn zelden populair. We worden geassocieerd met afstand, macht en spreadsheets. En eerlijk gezegd: soms klopt dat beeld. Er zijn dagen dat ik meer vergader dan ik leef. Dat ik het systeem dien, terwijl ik ooit de mens wilde dienen. Maar achter elk bestuursbesluit schuilt een mens. Iemand met twijfel, hoop, schaamte en verlangen.…
-
En toen kwam ik mezelf weer tegen (maar hij had een andere jas aan)
Laat ik eerlijk zijn: ik heb mijn leven nooit echt gepland. Plannen zijn iets voor mensen met spreadsheets, agenda’s in kleurcodes en doelen op de koelkast. Ik werkte eerder met wat windrichtingen, vage dromen en af en toe een hardnekkig verlangen dat in de verte stond te zwaaien. Wat ik wel had – en nog…
-
De schoonheid van het niet-weten – Of: hoe ik verdwaalde en eindelijk de weg vond
Er was een tijd – lang geleden, ergens tussen mijn eerste navigatiesysteem en mijn laatste illusie van controle – dat ik dacht dat weten het hoogste goed was. Zeker weten, beter weten, alles weten. Kennis is macht, toch? Maar gaandeweg kwam ik erachter dat het weten soms behoorlijk overschat wordt. Want wat blijkt: in het…
-
En God zat in de afwas
Ik betrap mezelf er weleens op. Dat ik met een soort geestelijke metaaldetector over het leven loop. Piepend bij het spectaculaire. De zonsondergang op Santorini: PING. Een wonderbaarlijke genezing in een ziekenhuis: PING. Iemand die in tongentaal spreekt op een religieus festival: PING-PING-PING. Maar als ik thuis de afwas doe, blijft dat ding akelig stil.…