-
Zeg me wie je denkt dat je bent, en ik zeg je wat je doet
We denken graag dat ons gedrag het gevolg is van omstandigheden. Van drukte. Van systemen. Van anderen.Dat is comfortabel. En grotendeels onwaar. Wat je doet, volgt niet uit de situatie, maar uit hoe je jezelf definieert. Neem de Europese Unie. Die ziet zichzelf als een overkoepelend instituut dat regels moet maken, bewaken en harmoniseren. Vanuit…
-
Europa tussen schuldbesef en zelfbehoud
Sid Lukkassen schetst in “Avondland en identiteit” een Europa dat zijn zelfvertrouwen heeft verloren. Niet door één vijand van buiten, maar door een langdurige verschuiving van binnenuit: in waarden, in taal en in het idee van waarheid zelf. Zijn centrale stelling is scherp. Sinds de culturele omwentelingen van de jaren zestig is gelijkheid niet langer…
-
De comfortabele stilstand
Waarom we liever verzuipen dan veranderenIn mijn laatste reisbrief keek ik terug op de verwijdering van mijn ouders. Een proces dat niet begon met een knal, maar met een zacht sissen. Het wegvallen van leiderschap. Het huis gaf zichzelf op en ik pakte het stuur over, niet uit overtuiging, maar uit noodzaak. Ik leerde niet…
-
Wat achterblijft
Er zijn momenten waarop ik merk dat ik meer bij me draag dan nodig is.Niet zichtbaar. Niet in mijn handen.Maar ergens daarachter. In mijn hoofd. In mijn lijf. Het zijn geen spullen. Het zijn zinnen. Gedachten. Verhalen die zich ooit nuttig maakten en zijn blijven hangen uit gewoonte. Alsof ze bang zijn dat ze vergeten…
-
Waarom mannen niet huilen maar rappen
Er was eens een tijd dat mannen hun gevoelens vooral uitdrukten door zwijgend een schuur te bouwen of een carburateur uit elkaar te halen. Toen kwam het feminisme, en sindsdien moesten we praten over onze emoties. En dat deden we – maar dan op onze manier: met beats, flow en attitude. Zo werd rap geboren:…
-
Van ‘Nooit meer’ tot nihilisme – De erfenis van kritiek en leegte
Wat begon als een roep om ‘nooit meer Auschwitz’, is langzaam veranderd in een cultuur die alles afbreekt – en ons achterlaat met de leegte van het niets. Zich zorgen makend discussieerden de professoren van de Frankfurter Schule na de Tweede Wereldoorlog. Auschwitz lag nog dampend in het geheugen. “Nie wieder” – nooit meer fascisme,…
-
Inclusief tot je erbij neervalt
Er is een nieuw geloof in de wereld, en het heeft geen hemel nodig.Dat heet ‘inclusie’.En het is zo almachtig dat zelfs God, mocht Hij nog bestaan, eersteen DEI-workshop moet volgen voordat Hij weer mag scheppen. Want scheppen is per definitie fout.De natuur discrimineert. Een leeuw eet zebra’s, nooit andersom.Een boom groeit naar de zon…
-
Waarom je morgenochtend tóch opstaat, ook als je dat niet wilt
Er zijn van die dagen dat je wakker wordt en denkt: “Nou nee. Niet vandaag.” Je staart naar het plafond, het dekbed voelt als een pact met de eeuwigheid, en je overweegt serieus om een voicemail in te spreken bij God: “Even niet bereikbaar vandaag. Probeer het later nog eens.”Toch staan we op. Bijna altijd.…