Wim's Blog

Tag: #Humor

  • De manager en de muis

    Ergens in een kantoorgebouw met systeemplafonds en geurloze koffie loopt een manager. Hij heeft haast, al weet niemand precies waarom. Zijn mailbox staat vol, zijn agenda ook. Zijn belangrijkste talent is het verplaatsen van verantwoordelijkheden met de gratie van een tafeltennisballetje. Hij praat graag in managementtaal – een dialect dat klinkt als Nederlands, maar geen…

  • Een goede dood

    “I wish you a good death.” Het klinkt vreemd, bijna ongepast. Alsof iemand je een prettige reis wenst, maar dan naar een bestemming waarvan je liever vergeet dat die bestaat. En toch zit er iets dieps, iets ontroerends in. Paul McCartney zei ooit over zijn liedje “The End of the End”: “It’s taken from the…

  • Houd je krik maar! – Over denkfouten en zelfgecreëerde drama’s

    We kennen hem allemaal wel. Die man. Nee, niet die man, maar die man in jezelf. De man die op een verlaten landweggetje staat met een lekke band. Geen krik. Geen hulp. Alleen hij en zijn gedachten – en daar gaat het mis. Dan, een sprankje hoop. In de verte: een huis! Misschien hebben ze…

  • Waarheidszoekers en waarheidsverkrachters

    Soms loop ik over straat met het gevoel dat ik een groot geheim meedraag. Een ongehoorde zekerheid, verstopt onder een dikke laag zelfvertrouwen die alleen ik begrijp. Een soort wandelende emmer, waaruit af en toe een druppel spat als ik onvoorzichtig beweeg. Niet gehinderd door twijfel over mezelf – wel over zo ongeveer alles en…

  • Wat je ogen zeggen zonder dat je het weet, een kijkje in de wereld van oogpatronen

    Het gebeurde tijdens een koffieafspraak met een vriendin die altijd nét iets te veel weet van psychologie en zelfhulpboeken. Terwijl ik een slok nam van mijn cappuccino, boog ze zich plots naar voren, met een blik die zo indringend was dat ik bijna vergat te slikken. “Wist je,” zei ze geheimzinnig, “dat ik aan je…

  • Déjà vu

    Ken je dat gevoel? Je loopt een kamer binnen, kijkt rond en ineens weet je het zeker: dit heb je eerder meegemaakt. Sterker nog, je weet precies wat er gaat gebeuren. Je tante gaat binnen twee seconden haar koffie morsen, oom Jaap gaat mopperen over de politiek, en je neefje gaat huilen omdat zijn Lego-toren…

  • Help, ik ben een onbewuste energievreter!

    Ken je dat gevoel? Je zit net in je werk, gefocust en met de moed der wanhoop probeer je eindelijk die ene taak af te ronden, wanneer je telefoon oplicht. “Even kijken wat het is,” zeg je tegen jezelf. Minuten later lig je middenin een discussie over de laatste Instagram-trend en word je meegesleurd in…

  • Uitstelgedrag – Morgen begin ik echt

    Ah, uitstelgedrag… we kennen het allemaal. Het is als dat ene sokkenmonster dat in de wasmand woont en stiekem je sokken opeet. We weten dat het er is, maar we doen alsof het niet bestaat. Toch? “Ik begin morgen!” roepen we vol overtuiging. Maar hé, morgen is nog zo ver weg… en Netflix is nu…

  • Een eenvoudig mensmodel, of hoe ik mijn ziel probeerde te redden in de Albert Heijn

    Zeven grondbeginselen die de mens kunnen vormen of verbrijzelen, vormen het onderwerp van mijn beschouwingen: Schoonheid, Waarheid, Vertrouwen, Liefde, Wijsheid, Zuiverheid en Kracht. Deze elementen, zo essentieel en toch zo vaak geminacht, vormen de essentie van onze ziel. Althans, dat dacht ik gisteren nog, terwijl ik in de rij stond bij de Albert Heijn, wachtend…

  • De kunst van het bluffen. Een verhaal over witte leugentjes en dikke onwaarheden

    Stel je voor: je zit aan een keurig gedekte tafel, kaarslicht flikkert zachtjes, en tegenover je zit je geliefde, stralend van trots. Op je bord prijkt een culinair hoogstandje, het resultaat van uren zwoegen in de keuken. Je neemt een voorzichtige hap en… akelig. Het smaakt naar een mislukt experiment in een schoolkantine. Wat doe…