Wim's Blog

Tag: #Filosofie

  • Van leven ga je dood (maar tot die tijd kun je net zo goed dansen)

    We zeggen het soms met een grijns: “Ach ja, van leven ga je dood.”Een dooddoener van jewelste. Letterlijk.Maar als je er even bij stilstaat (en dat kan geen kwaad, want je bent toch onderweg naar het onvermijdelijke), dan is het eigenlijk de meest eerlijke zin die er is. Van leven ga je dood. Geen dreiging.…

  • Ben ik een puzzelstukje of gewoon los zand?

    Ergens op een willekeurige dinsdag, tussen de eerste slok koffie en het checken van mijn telefoon, overviel me ineens die gedachte: Wat als ik écht deel uitmaak van een groter geheel? Niet alleen een onbeduidend stipje in het universum, maar een radertje in een gigantisch systeem dat ik nooit helemaal zal begrijpen. Het idee fascineerde…

  • Déjà vu

    Ken je dat gevoel? Je loopt een kamer binnen, kijkt rond en ineens weet je het zeker: dit heb je eerder meegemaakt. Sterker nog, je weet precies wat er gaat gebeuren. Je tante gaat binnen twee seconden haar koffie morsen, oom Jaap gaat mopperen over de politiek, en je neefje gaat huilen omdat zijn Lego-toren…

  • Gevangen in je eigen gedachten?

    Je kunt niet denken buiten datgene wat je weet. Buiten wat je waarneemt, wat je ervaart, wat je voelt. Gedachten komen niet uit het niets, ze worden gevoed. Door ontmoetingen, door ervaringen, door wat zich aandient in het leven, soms onverwacht, soms onvermijdelijk. En misschien wel het meest door de ontmoeting met jezelf. Neem bijvoorbeeld…

  • Wat je niet kunt zien, maar wel weet

    Stel je voor: een jonge moeder houdt voor het eerst haar pasgeboren baby vast. Haar ogen vullen zich met tranen van geluk terwijl ze naar het kleine wonder in haar armen kijkt. Je kunt de liefde niet zien, maar de onzichtbare band die zich op dat moment vormt, is even reëel als het kind zelf.…

  • De waarnemer is het waargenomene

    We kijken naar de wereld en denken dat we haar objectief waarnemen. We zien een boom en zeggen: ‘Daar staat een boom.’ We horen een geluid en zeggen: ‘Dat is een vogel.’ Maar wat als ik je vertel dat de boom en de vogel slechts bestaan in de manier waarop jij ze ervaart? Dat de…

  • Wanneer het onbegrijpelijke begint te spreken – Borges, Foucault en de grenzen van onze verbeelding

    Laten we even samen verdwalen in een wereld waarin dieren worden gecategoriseerd op manieren die ons brein lichtjes in de war brengen. Een wereld waar de encyclopedie dieren ordent in bizarre groepen: “dieren die toebehoren aan de Keizer,” “gebalsemde dieren,” “fabeldieren,” en, waarom niet, “dieren die net een vaas hebben gebroken.” Dit is geen droom…

  • De paddenstoel en de eeuwigheid

    Het was een ochtend als vele anderen, gehuld in de zachte nevel van een vroege herfst. In een hoekje van het bos, waar de zonnestralen nauwelijks doordrongen, ontwaakte een wonder: een paddenstoel. Zijn hoed, een klein juweel van natuur, glinsterde in het zwakke licht. Zo kwetsbaar en tegelijk zo volmaakt, was hij een bewijs van…

  • Een eenvoudig mensmodel, of hoe ik mijn ziel probeerde te redden in de Albert Heijn

    Zeven grondbeginselen die de mens kunnen vormen of verbrijzelen, vormen het onderwerp van mijn beschouwingen: Schoonheid, Waarheid, Vertrouwen, Liefde, Wijsheid, Zuiverheid en Kracht. Deze elementen, zo essentieel en toch zo vaak geminacht, vormen de essentie van onze ziel. Althans, dat dacht ik gisteren nog, terwijl ik in de rij stond bij de Albert Heijn, wachtend…

  • Leven wordt voorwaarts geleefd en achterwaarts verklaart

    Stel je voor: je staat voor een leeg vel papier, een deadline loert om de hoek, en je brein voelt zo leeg als een studentenkamer na een wilde feestnacht. Wat doe je? Als je bent zoals de meesten van ons, pak je gewoon een pen en begin je te krabbelen. Welkom in de wonderlijke wereld…