Er wordt veel te sentimenteel gesproken over hoop. Alsof hoop iets is dat vanzelf opbloeit uit dezelfde bestuurlijke kassen waarin de huidige verstarring is gekweekt. Alsof de mensen, instituties en denkpatronen die ons in deze stroperige toestand hebben gebracht, ons er ook weer uit zullen leiden. Dat lijkt mij een vergissing. Systemen corrigeren zichzelf zelden…